Merhaba Sevgili Yol Arkadaşım,
Bugünlerde nereye baksak hep aynı mesajla karşılaşıyoruz: "Önce kendini sevmelisin!", "Kendini sevmeyen başkasını sevemez." Kulağa çok hoş ve doğru geliyor, değil mi? Ancak işin gerçeği şu ki, hayatta her an kendimizi sevmek, kusurlarımızı kucaklamak o kadar kolay olmuyor. Hatta bazen "kendini sevme zorunluluğu" omuzlarımızda yeni ve ağır bir baskı yaratıyor: "Bugün de kendimi sevemedim, yine başarısız oldum." İşte tam bu noktada, bizi bu baskıdan kurtaracak, çok daha derin ve merhametli bir kavram imdadımıza yetişiyor: Öz Şefkat (Self-Compassion).
Öz Sevgi (Self-Love) Nedir?
Öz sevgi, genellikle kendimize duyduğumuz takdir, sevgi ve değer hissidir. Ancak öz sevgi zaman zaman başarılarımıza, nasıl göründüğümüze veya kendimizi ne kadar "yeterli" gördüğümüze bağlı olarak dalgalanabilir. İyi bir günümüzde kendimizi sevmek kolaydır; peki ya hata yaptığımızda, işlerin ters gittiğinde ya da aynadaki yorgun halimizden memnun olmadığımızda? İşte orada öz sevgi bizi yalnız bırakabilir.
Öz Şefkat (Self-Compassion) Nedir?
Öz şefkat, koşullara bağlı olmayan kalıcı bir dostluktur. Dr. Kristin Neff'in tanımıyla; zor zamanlarda, başarısızlıklarda veya kendimizi yetersiz hissettiğimiz anlarda kendimize tıpkı çok sevdiğimiz bir dosta yaklaşır gibi anlayış, nezaket ve merhametle yaklaşabilmektir. Öz şefkat, "Ben harikayım" demek değildir. Aksine, "Şu an canım yanıyor, hata yaptım, yetersiz hissediyorum ve bu çok insani, kendime sarılabilirim" diyebilme gücüdür.
Neden Kendini Sevmek Zorunda Değilsin?
Evet, yanlış duymadın sevgili dostum. Hayatının her anında kendini sevmek zorunda değilsin. Bazen kendini yorgun, öfkeli, kıskanç ya da başarısız bulabilirsin. Bu anlarda kendine zorla "Kendimi çok seviyorum" demeye çalışmak sahte bir tesellidir.
Bunun yerine öz şefkati devreye sok: "Şu an kendimi hiç sevemiyorum, aynadaki bu halime öfkeliyim. Ve bu hissin içinde kalmak çok zor. Kendime kızmak yerine, bu zor anımda kendime biraz zaman ve nezaket tanıyabilir miyim?"
Öz şefkat, seni en kusurlu, en kırık dökük anlarında bile kucaklayan o şefkatli annedir. Kendinle barışık bir yaşam, sürekli mükemmel hissetmekle değil; her halinle kendine şefkat gösterebilme cesaretiyle inşa edilir.